Çanakkale Deniz Harekâtları
Birleşik Krallık Donanma Bakanı Winston Churchill daha 1914 Eylülünde Çanakkale Boğazı'nın işgalini başbakan Herbert Asquith'e teklif etmişti. Amacı Almanya'ya karşı yeni bir cephe ve aynı zamanda Rusya İmparatorluğu'na yardım yolu açmaktı. Osmanlılar ise yaklaşan savaşa hazırlanmaktaydılar ve Ekim 1914'te Boğaz'ı İtilaf Devletleri'ne kapattılar.
Çanakkale Müstahkem Mevkii mevzilerine ilk deniz taarruzu, daha İngiltere Osmanlı İmparatorluğu'na resmen savaş ilan etmeden önce Churchill'in emriyle, Rusya'nın Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etmesinin hemen ardından 3 Kasım 1914 sabahı yapıldı. 28 gemilik İngiliz-Fransız filosundan iki İngiliz gemisi (Indomitable ve Indefatigable) Ertuğrul ve Seddülbahir, iki Fransız gemisi (Suffren ve Vérité) de Kumkale ve Orhaniye tabyalarını 17 dakika süre ile bombaladılar. Seddülbahir tabyasındaki subay ve erat, menzilleri yetmediğinden silahları kullanamadılar ve cephaneliğe sığındılar. Cephanelik bir metre kalınlığında beton tavan ve onun üstünde iki metre kalınlığındaki toprağın altındaydı. Top mermilerinden biri bu tavan örtüsünü delerek cephaneliğin içinde patlayınca bir ton barut ve 360 top mermisi de patladı.[kaynak belirtilmeli]
3 Kasım taarruzunda 40'ı Alman toplam 150 kişi kayıp verilmiş, Seddülbahir tabyası ağır hasar görmüştür. Osmanlı tarafı 5 subay, 80 erat şehit, 1 subay, 20 erat yaralı olmak üzere 106 kayıp vermiştir.[kaynak belirtilmeli]
Saldırının amacı tahkimatların gücünü ve Osmanlı tarafının cevabını ölçmekti. Sonuçlar İngilizleri cesaretlendirmiştir. 11 Ocak 1915'te, Churchill'in isteğiyle, Kraliyet Donanmasının Akdeniz Filo komutanı Amiral Sackville Carden Çanakkale Boğazı'na kapsamlı bir saldırı planı sundu. 13 Ocak 1915'te Britanya Savaş Konseyi planı onaylayınca saldırı hazırlıkları hızla başladı.
